Süregelen bir yolculuktaydı ve bu yolculuk sırasında omzundaki kuşlarla el ele tutuştuğu çocuklar yoldaşıydı. Yol boyunca karşılarına çıkan karahindibaları, çakır dikenlerini, kenger otlarını selamlayıp devam etti yoluna..

Sonra kuşların dünyasında buldu kendini, bir şiirde rast geldi o kuşların hikayesine ve ölümü hatırladı. Gözünde canlandı cebindekilerle birlikte yerde kıvrılıp yatan bir adam. Yasını sadece kuşların tuttuğunu sandılar, oysa o kadının elinden tuttuğu çocuklarla, yolda rastladığı çakır dikenleri, kenger otları ve Ali İsmail'in karahindibaları da okşuyordu adamın saçlarını...

*-*-*-*-*-*-*-*

Herkes, gönlünce bir yol arıyor kendine... Kimi arayışı sürdürmekte, kimi bulduğundan emin... Ama bir gün, bir ses haykıracak göklerden: "Herkesin yolu kendine varır, arama başka yerde..."

(Ömer Hayyam)

NOT: Burada yayınlanan yazılar yazarın kendisine aittir. Başka bir isim altında kullanılamaz.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5