‘ Hep karanlık hep karanlık yeter artık yeter.
Bir avuç kar beyazı bir adım yol bana...
Bir nefes ver bir fısılda...’ sözleri dilimde.
Bir şarkı tutturmuşum yüzüm aydınlığa adımlarım ışığa ...
Herşey herkes beklemede, bazıları da arayışta.
Beklemek de aramak da güzeldir zamanındaysa.
Bu beklemeler ve sonuçsuz buluşsuz aramalar gereğinden  ızun sürdüğünde ise tükeniştir, tüketiştir.
İşte o an ‘yeter artık yeter...’ diyesi gelir insanın.
Hatta kendine gelir gelmelidir de.
Neyse ne ortam ... Elde ne var ve şimdi burada eldeki ile ne yapılabilir? 
Sıraya koymalı yapılacakları.
Olan kaynakları etkin kullanmalı.
Kaynak yoksa da nasıl kaynak yaratacağına yoğunlaşıp kaynak yaratmayı denemeli.
Yapabileceği ne varsa onu yapmak da kendine gelmektir.
Yola çıktıktan sonra ne fırsatların çıkacağını da bilemez insan.
Yeter ki yoldan vazgeçmesin, çabaya devam etsin.
Hatta hayallerine sarılıp emel verdilçe imkanlarının da değiştiğini dönüştüğünü görebilir...
Bekleme yapma zamanı değil.
Deneme uğraşma çaba zamanı.
Olmadı mı yine yeniden başka bir kapıyı açmayı dene. Zamanı var olacağın.
Bil ki olacak olan tam zamanında olması gerektiği gibi olur.
Devam yola.
Şimdi kendine gelme zamanı.
Yapabileceğini yap ötesi kaderde.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner5